Polska w drodze do społeczeństwa informacyjnego

O społeczeństwie informacyjnym w Polsce zaczęto mówić już w 1991 r., kiedy to Polskie Towarzystwo Informatyczne opracowało na zlecenie rządu raport o szansach i zagrożeniach związanych ze strategicznymi kierunkami rozwoju informatyki w Polsce: Propozycja strategii rozwoju informatyki i jej zastosowań w Rzeczypospolitej Polskiej. Krajowa debata na temat szans oraz możliwości jakie niesie ze sobą rozwój teleinformatyki w Polsce rozpoczęła się w 1994 r. na I Kongresie Informatyki Polskiej. Dyskutowano wówczas na temat Raportu Bangemanna w odniesieniu do polskiej rzeczywistości oraz przyjęto raport Strategia Rozwoju Informatyki w Polsce. W 1998 r. podczas II Kongresu Informatyki Polskiej został przedstawiony Pakt na rzecz budowy społeczeństwa informacyjnego.

Lata dziewięćdziesiąte XX w. były okresem wielu publicznych debat i konferencji poświęconych tematyce społeczeństwa informacyjnego. Nie pojawiały się jednak żadne dokumenty o charakterze prawnym lub politycznym, które wspierałyby budowę społeczeństwa informacyjnego w Polsce. Przełom nastąpił 14 lipca 2000 r. , kiedy to Sejm podjął uchwałę w sprawie budowania podstaw społeczeństwa informacyjnego w Polsce , w której zobowiązał rząd do podjęcia działań sprzyjających rozwojowi SI, przyspieszając tym samym prace nad przygotowaniem strategicznych dokumentów rządowych w zakresie społeczeństwa informacyjnego. Kilka miesięcy później, 28 listopada 2000 r. Rada Ministrów zajęła stanowisko w sprawie wspomnianej uchwały oraz przyjęła dokument programowy pt. Cele i kierunki rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce. W ramach realizacji tych ustaleń Ministerstwo Gospodarki opracowało szczegółową strategię ePolska - Plan działań na rzecz rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce na lata 2001-2006. Dokument był zainspirowany i zbieżny z celami inicjatywy e-Europe, ale uwzględniał jednocześnie realia naszego kraju.

Ważnym etapem budowania społeczeństwa informacyjnego w kontekście administracji publicznej było utworzenie w grudniu 2001 r. nowego działu administracji rządowej pod nazwą Informatyzacja . Po raz pierwszy w historii Rzeczypospolitej informatyka i informatyzacja zyskały tak istotną pozycję w życiu politycznym naszego państwa. Urzędem nadzorującym i koordynującym wysiłki na rzecz informatyzacji kraju stało się Ministerstwo Nauki i Informatyzacji .
W 2002 r. Ministerstwo Gospodarki przygotowało kontynuację i aktualizację dotychczasowej strategii, którą opublikowano pod nazwą ePolska 2006 - Plan działań na rzecz rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce. Kolejnym strategicznym dokumentem była . Strategia Informatyzacji Rzeczypospolitej Polskiej - ePolska opublikowana przez Komitet Badań Naukowych w marcu 2003 r. Dokument oparty był na założeniach Strategii Lizbońskiej oraz inicjatywy e-Europe. Określał sposób,w jaki zostanie przeprowadzona informatyzacja Polski. W strategii wyodrębniono cztery obszary o najważniejszych dla Polski celach. Według wspomnianego dokumentu są to:

? powszechny Internet szerokopasmowy dla szkół;
? Wrota Polski (administracja publiczna dla społeczeństwa informacyjnego),
? polskie treści w Internecie,
? powszechna edukacja informatyczna .

Aktualizacją i pewnym rozszerzeniem powyższego dokumentu była opublikowana w grudniu 2003 r. Strategia informatyzacji Rzeczypospolitej Polskiej ? ePolska na lata 2004-2006 . Wskazuje ona obszary i priorytety informatyzacji Polski, wytyczając kierunek rozwoju informatyzacji, zgodny z planami Unii Europejskiej. Celem było stworzenie konkurencyjnej gospodarki opartej na wiedzy oraz poprawa jakości życia mieszkańców naszego kraju. Osiągnięcie tych założeń miało być możliwe dzięki podejmowaniu priorytetowych działań w trzech obszarach, jakimi są:

? powszechność dostępu do treści i usług udostępnianych elektronicznie,
? tworzenie szerokiej i wartościowej oferty treści i usług dostępnych w Internecie,
? powszechna umiejętność posługiwania się teleinformatyką.

We wrześniu 2004 r. Ministerstwo Nauki i Informatyzacji opracowało dwa dokumenty obrazujące stan oraz perspektywy rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce. Były to Plan działań na rzecz rozwoju elektronicznej administracji (eGovernment) na lata 2005 ? 2006 oraz raport Proponowane kierunki rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce do 2020 r. Pierwszy z wymienionych dokumentów zawiera oceny stanu działań prowadzonych w obszarze elektronicznej administracji w aspekcie administracji centralnej oraz regionalnej kładąc nacisk na postrzeganie projektów administracji publicznej w kategoriach modelu biznesowego oraz wartości publicznej technologii informacyjnych (Public Value of IT ? PVIT), która ocenia, jak inwestycje technologiczne wpływają w odpowiednim horyzoncie czasowym na jakość obsługi na kluczowe obszary polityczne. Raport Proponowane kierunki rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce do 2020 r zwraca uwagę natomiast na rosnące znaczenie dostępności informacji i wiedzy we wszystkich wymiarach jako czynników decydujących o pozycji Polski w świcie i w Unii Europejskiej. Dokument skupia się głównie na prognozach dotyczących okresu 2007 -2013.